Δημοψήφισμα '15 | Πότε θα σταματήσουμε να εθελοτυφλούμε;


Η ιστορικότητα και η σπουδαιότητα των γεγονότων που συνέβησαν, αλλά κυρίως αυτών που έρχονται είναι αδιαμφισβήτητη. Ανεξάρτητα από την τελική απόφαση του δημοψηφίσματος θα βιώσουμε δύσκολες στιγμές, πρωτόγονες για τα δεδομένα μας. Έχει λοιπόν ιδιαίτερη σημασία να σταματήσουμε να βλέπουμε επιπόλαια την όλη κατάσταση και να διανοηθούμε έστω για λίγο, το τι σημαίνει μια αποτυχία στην εξεύρεση λύσης.



Κατ' αρχήν έχουμε μία κυβέρνηση γεμάτη ψεύδη, αντιφάσεις και μια καταστροφική ατζέντα. Βλέπετε, το όνειρο των κομμουνιστών είναι μια κοινωνία εντελώς απομακρυσμένη από το δυτικό πολιτισμό, μια κοινωνία όπως τα πρότυπά τους (Βενεζουέλα, Βόρεια Κορεά κτλ). Βέβαια είμαστε υπόλογοι των πράξεών μας. Έχουμε ακριβώς τη κυβέρνηση που μας αξίζει η οποία φυσικά συμπορεύεται με τους ναζιστές της ελληνικής βουλής. Τα άκρα ενώνονται, όπως μας έχει αποδείξει περίτρανα η ιστορία μας.




Ο ελληνικός λαός επί σειρά ετών ήταν πολύ πιο πλούσιος από όσο μπορούσε να αντέξει και από όσο μπορούσε να παράγει. Η άρνηση της λογικής συνέπειας αυτής της σπατάλης, η οποία είναι η υποτίμηση του βιοτικού επιπέδου που βιώσαμε τα τελευταία χρόνια, οδήγησε στη κυβέρνηση που περιγράφηκε και φυσικά στη τρομακτική άνοδο του άλλου μας άκρου, της Χρυσής Αυγής. Επαναστατήσαμε κατά του εαυτού μας και θελήσαμε το πολλά, άκοπα αγαθά, κινδυνεύοντας να χάσουμε τα πάντα.

Και πάμε στο δημοψήφισμα.



Υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι πιστεύουν ότι ένα “όχι” τη Κυριακή θα είναι υπερήφανο, ηρωικό και θα φέρει προοπτική. Αυτοί οι άνθρωποι με τρομάζουν πιο πολύ απ' όλα, μιας και είναι φανερό πως ισχύει το αντίθετο. Όλοι - μα όλοι - οι ξένοι λένε ξανά και ξανά ότι το "όχι" σημαίνει λήξη των διαπραγματεύσεων. Και όπως ο καθένας μπορεί να καταλάβει για να υπάρξει συμ-φωνία χρειάζεται να υπάρχει η συμμετοχή και των δύο. Αλλά ακόμα και έτσι να μην είναι τα πράγματα, τι σας κάνει να νομίζετε ότι οι Ευρωπαίοι θα δώσουν στην Ελλάδα ένα καλύτερο πρόγραμμα από πριν τη στιγμή μάλιστα που το δημοσιονομικό κενό αυξάνεται καθημερινά; Θα κάνουν οι Ευρωπαίοι το δώρο στους επαναστάτες Έλληνες αθετώντας τα λεγόμενά τους, τους κανόνες τους και καταστρέφοντας την αξιοπιστία τους; Δε νομίζω. Αντιθέτως φαίνονται έτοιμοι να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα που θα φέρει στην Ευρώπη ένα Grexit.


Υπάρχουν επίσης άνθρωποι που καταλαβαίνουν το πραγματικό ερώτημα και  που και πάλι τείνουν στο "όχι". Αυτούς τους ανθρώπους τους σέβομαι μιας και δεν είναι παραπλανημένοι από μια απάτη δίχως τέλος της ελληνικής κυβέρνησης. Παρ' όλο το σεβασμό όμως είναι δεδομένο ότι η χώρα μας, απομονωμένη στη δραχμή θα βιώσει πολυετής δυστυχία σε οικονομικό και εθνικό επίπεδο, όπως μπορείτε να αντιληφθείτε και η ανάκαμψη, αν έρθει, θα έρθει σε δεκαετίες.



Τέλος υπάρχουν πολλοί που έχουν ιδεολογικά ή οικονομικά  συμφέροντα από ένα "όχι". Στο ιδεολογικό κομμάτι ανήκουν αυτοί που δηλώνουν Μαρξιστές ή Λενιστές και πιστεύουν ότι "ο λαός πρέπει να εξαθλιωθεί και να πεινάσει προκειμένου να αποκτήσει ταξική συνείδηση και να επαναστατήσει", σύμφωνα με τον Λένιν και οι εθνικοσοσιαλιστές με τους φασίστες που προφανώς βρίσκουν μια μεγάλη ευκαιρία να ανέβουν. Οικονομικά κερδίζουν οι πλούσιοι με μεγάλες καταθέσεις στο εξωτερικό και οι ξένοι κερδοσκόποι , οι οποίοι σε μια νύχτα έξω από την Ευρώπη θα μας λεηλατήσουν με τα πανίσχυρα ευρώ τους.   

Αυτή τη Κυριακή είναι σημαντικό να μην κάνουμε ξανά το ίδιο λάθος. Ο ΣΥΡΙΖΑ απέτυχε παταγωδώς. Έχοντας σας προεκλογικό σύνθημα το ότι "δε πρόκειται να μας πουν όχι ούτε μία στο εκατομμύριο" ξεγέλασαν τον λαό, ίσως και τον εαυτό τους. Τώρα, προσπαθούν να κάνουν ακριβώς το ίδιο με συνέπειες που δε μπορούμε καν να φανταστούμε. Παρ' όλα αυτά το σχέδιο του ασαφές ερωτήματος και της επαγρύπνησης του πατριωτισμού των Ελλήνων φαίνεται να λειτουργεί καλά και ένα "όχι" να είναι πολύ πιθανό.

Αλλά ξέρετε κάτι; Αυτή τη φορά δε θα μας φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτή τη φορά θα μας φταίει μόνο ο κακός μας εαυτός που μας κάνει να εθελοτυφλούμε - διαρκώς ιστορικά- στην πραγματικότητα. Μπορείτε να ανατρέξετε στην ιστορία από τις εκλογές του Δεληγιάννη το 1920 μέχρι εκλογές του "Λεφτά Υπάρχουν". Πάντα ελπίζαμε στο φανταστικό. Και το ίδιο κάνουμε και τώρα και δε πρόκειται να αλλάξουμε. Η εθελοτυφλία μας οδήγησε στη Μικρασιατική καταστροφή κάποτε, τώρα μας οδηγεί σε κάτι παρόμοιο.



Υ/Γ. Καθώς κατευθυνόμουν προς το κέντρο της πόλης, περνούσα από μία συγκέντρωση υπέρ του "όχι". Μπροστά μου περπατούσε ένας πατέρας με το μικρό κοριτσάκι του. Το κοριτσάκι κάτι τον ρώτησε και αυτός απάντησε: «Μην αγχώνεσαι. Υπάρχουν εργατικοί άνθρωποι που δεν είναι χαραμοφάηδες και έχουν δουλέψει στη ζωή τους. Αυτοί θα ψηφίσουν όλοι "ΝΑΙ"». Γύρισα, του έσφιξα το χέρι και προσπέρασα τη πλατεία.




To be creative means to be in love with life

0 σχόλια: