Η νοοτροπία της παρακμής στο CEID

11:35 μ.μ. 0 Comments

Αφορμή για το σημερινό άρθρο είναι μια πρωτοβουλία κάποιων δευτεροετών φοιτητών του τμήματος μηχανικών η/υ και πληροφορικής στη Πάτρα. Συγκεκριμένα το κάλεσμα έτσι όπως παρουσιάζεται στην σελίδα στο facebook είναι το ακόλουθο.

Εκπροσωπώντας τη μεγάλη πλειοψηφία των φοιτητών του έτους μας, και όπως αποδείχτηκε και γενικότερα του τμήματος, με δικό μας ψήφισμα στην πρόσφατη Γενική Συνέλευση του Τμήματος Μηχανικών Η/Υ και Πληροφορικής στις 4/11/2015, διεκδικήσαμε και πετύχαμε το κατέβασμα των αφισών κάθε παράταξης αλλά και άλλου περιεχομένου από τα ταμπλό, τους διαδρόμους, τους τοίχους και τις κολώνες εντός και εκτός του κτιρίου μας.Πλέον οι παρατάξεις θα διαφημίζονται και θα προωθούν ό,τι πρεσβεύουν στα τραπεζάκια τους και στα ταμπλό πίσω απ' αυτά. Τα υπόλοιπα ταμπλό (και όχι οι τοίχοι) θα χρησιμοποιούνται για οποιοδήποτε άλλο περιέχομενο δεν έχει σχέση με αυτές.(Όλα αυτά αναφέρθηκαν και συμφωνήθηκαν στη Γ.Σ.)
Αναγνωρίζουμε τα μεγαλύτερα και σοβαρότερα προβλήματα, αλλά δε θα επιτευχθεί λύση σε αυτά, με το μποϊκοτάρισμα της δικής μας πρωτοβουλίας. Δεν ανήκουμε σε κάποιο χώρο ή κόμμα, καλούμε τους πάντες.

Για να επιτευχθεί όμως αυτό, πρέπει να δράσουμε συλλογικά και ομαδικά, για να δούμε να υλοποιείται επιτέλους κάτι έμπρακτα, χωρίς να μένουμε στα λόγια.

Γι' αυτό το Σάββατο 14 Νοεμβρίου, συναντιόμαστε στο CEID και ξεκινάμε να ξεκολλάμε!!!
Όποιος μπορεί φέρνει σπάτουλες, σκάλες ή άλλα μέσα που μπορεί να βοηθήσουν στη διαδικασία.
Λειτουργούμε προσεκτικά για το κτίριο (αν και οι τοίχοι έχουν ήδη υποστεί ζημιά απ' τις αφίσες).

Πάρε την παρέα σου και έλα. Μπορεί να ακούγεται κουραστικό αλλά για καλό όλων γίνεται, δεν έχουμε κάποιο προσωπικό όφελος.

Για να επιτευχθεί όμως αυτό, πρέπει να δράσουμε συλλογικά και ομαδικά, για να δούμε να υλοποιείται επιτέλους κάτι έμπρακτα, χωρίς να μένουμε στα λόγια.
Γι' αυτό το Σάββατο 14 Νοεμβρίου, συναντιόμαστε στο CEID και ξεκινάμε να ξεκολλάμε!!!Όποιος μπορεί φέρνει σπάτουλες, σκάλες ή άλλα μέσα που μπορεί να βοηθήσουν στη διαδικασία.Λειτουργούμε προσεκτικά για το κτίριο (αν και οι τοίχοι έχουν ήδη υποστεί ζημιά απ' τις αφίσες).
Πάρε την παρέα σου και έλα. Μπορεί να ακούγεται κουραστικό αλλά για καλό όλων γίνεται, δεν έχουμε κάποιο προσωπικό όφελος.

Μπορεί το πρόβλημα αυτό να  μην είναι το μείζον, όπως αναφέρεται, αλλά για μένα είναι μια αρχή, μια επανάσταση προς τη σωστή κατεύθυνση.
Δεν είναι θέμα Κρίσης, δεν είναι θέμα Παιδείας, δεν είναι θέμα καταπίεσης, δεν είναι θέμα σεβασμού στο δημόσιο χώρο, δεν είναι θέμα κουλτούρας και καλλιέργειας, είναι όλα αυτά μαζί και ακόμα παραπάνω. Είναι και θέμα προσώπων. Που μεγαλώνουν σε μια χώρα που δεν διαπαιδαγωγεί τα παιδιά της με κανένα τρόπο, που σπαταλάει το χρόνο και τη ζωή τους σε λάθος πρότυπα, με λάθος επιλογές.
Το ελληνικό  πανεπιστήμιο σήμερα χαρακτηρίζεται από κάποια πράγματα που μοιάζουν φυσιολογικά: Καταλήψεις, ασχήμια και βρομιά. Οι καθηγητές ρωτούν πλέον τους φοιτητές εάν αποφάσισαν κατάληψη και το πρόβλημά τους είναι εάν δεν ενημερώθηκαν έγκαιρα. Σε κάθε "μεγάλο επαναστατικό γεγονός" το πανεπιστήμιο δέχεται επιθέσεις και γίνεται άσυλο για τρομοκράτες και αναρχικούς. Και η βρομιά είναι απλά κάτι που έχουμε συνηθίσει.


Και οι άλλες χώρες έχουν προβλήματα και οι άλλες χώρες έχουν φοιτητές που θέλουν να επαναστατήσουν, αλλά έχουν κάτι που εμείς δεν έχουμε: πολιτισμό.

Μπήκα λοιπόν στην σελίδα της εκδήλωσης στο facebook. Μιας και η πλειοψηφία των φοιτητών είναι ακομμάτιστη και μιας στο στόχαστρο της εκδήλωσης είναι όλα τα κόμματα, περίμενα κάποια θετική ανταπόκριση. Αμ δε!

Στην Ελλάδα είμαστε αυτό που είμαστε, ξέρουμε βαθιά τι είμαστε και θέλουμε με πάθος να μην αλλάξουμε ποτέ.

Ποτέ δε πίστευα ότι η ηγεμονία της αριστεράς έχει λάβει τόσο μεγάλες διαστάσεις. Φαινόμενα όπως το να θεωρούμε φυσιολογική την βία από την αριστερά, τη τρομοκρατία, τις καταλήψεις κτλ το αποδείκνυαν.

( Και μιας και ανέφερα την κατάληψη:

Η ιδεολογία της κατάληψης στηρίζεται στην ιδέα ότι μπορείς να κερδίσεις αυτό που ζητάς μόνο και μόνο με το να στέκεσαι ή να περπατάς σε ένα σημείο στο όποιο κανονικά δεν θα έπρεπε να βρίσκεσαι, φωνάζοντας. Δεν χρειάζεται κόπος, προσπάθεια, ή και να έχεις δίκιο. Απλά κάτσε σε σημείο όπου ενοχλείς για αρκετή ώρα, και αυτό που θέλεις θα γίνει. ) 


Αυτό που είδα τώρα όμως ήταν κάτι άλλο. Οι φοιτητές της σχολής χλεύασαν και αποδοκίμασαν αυτή τη πρωτοβουλία (τουλάχιστον στο facebook).

Βλέπετε, σύμφωνα με αυτούς, όποιος γουστάρει να έχει ένα πιο όμορφο πανεπιστήμιο, με λιγότερη προπαγάνδα από κόμματα που σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο θεωρούνται αντιδημοκρατικά ή είναι ανύπαρκτα, ή από οποιοδήποτε κόμμα είναι ΔΑΠίτης, βολεμένος και πλούσιος.

Όχι κύριοι! Είναι απλά πολιτισμένος, κάτι που δεν είστε εσείς. Πιστεύει πως η ουσιαστική αλλαγή θα έρθει μέσα από τη δημιουργικότητα , τη καινοτομία και την δουλειά. Το μότο: «η δουλειά δεν είναι ντροπή, είναι μαλακία» και το «αράζω άρα ζω ζωάρα» τελείωσαν. Αυτά ευαγγελιζόμασταν από την αρχή της ηγεμονίας της αριστεράς μέχρι σήμερα. Και αυτό πρέπει να σταματήσει αν θέλουμε να γίνουμε ένα πολιτισμένο κράτος. Αυτή τη στιγμή είμαστε παράδειγμα προς αποφυγή.

Εσάς κύριοι των παρακάτω σχολίων πρέπει να ξηλώσουμε αν θέλουμε να πάμε κάποια στιγμή μπροστά. Διαφορετικά θα βλέπουμε ακόμα και τις πιο φτωχές χώρες, όπως η Βουλγαρία να μας βάζουν τα γυαλιά πολύ σύντομα.

Να λοιπόν πως αντιδρούν οι σημερινοί Έλληνες φοιτητές στους συμφοιτητές τους που θέλουν να καθαρίσουν τη σχολή από τη βρόμα που η ΔΑΠ η ΚΝΕ και οι λοιποί αφήνουν στο διάβα τους.

















Και φυσικά απειλές.









Ναι λοιπόν είναι επίσημο. Δε θέλουμε να αλλάξουμε και δε θα αλλάξουμε. Θα ζούμε στη σαπίλα που συνηθίσαμε να ζούμε και αργά η γρήγορα θα εξαφανιστούμε. Δε πρόκειται μόνο για τις αφίσες όπως καταλαβαίνεται. Πρόκειται για μια βαθιά ριζωμένη νοοτροπία που δε φαίνεται να αλλάζει.


Σαν νέοι είμαστε από τη φύση μας επαναστάτες. Ας επαναστατίσουμε λοιπόν κόντρα σε αυτούς που πρέπει. Ας γίνουν οι νέοι που δημιουργούν και καινοτομούν τα πρότυπά μας και όχι αυτοί που συνεχίσουν τη μιζέρια.

Μάθαμε να θεωρούμε τη σαπίλα φυσιολογική. Και αυτό πληρώνουμε...



To be creative means to be in love with life

0 σχόλια: